Jij bent niet de gedachte!

 

 

 

 

Als jij niet de gedachte bent! Wie ben je dan wel?


Ik ben niet mijn gedachte, dat was iets waar ik nog nooit over had nagedacht. Ik was er automatisch vanuit gegaan dat ik mijn gedachten of mijn verstand ben.


Wat je nu bent is eigenlijk maar een verzameling van ideeen of gedachten. Door alle ervaringen die je hebt meegemaakt in je leven en door alle gedachten die je hebt gehad ben je geworden wie je nu bent. Misschien ben je wel heel goed in sport denk je, misschien ben je wel iets te dik denk je, of misschien ben je onzeker denk je.

 

Wat je ook denkt het maakt niet uit tot dat je echt denkt dat je het bent en daardoor een slaaf wordt van je eigen gedachten.

 

De meeste mensen denken er in het in het dagelijkse leven helemaal niet bewust over na. Gedachten komen en gedachten gaan net als de ervaringen die je in het verleden hebt gehad, maar hierdoor ben je wel gevormd tot wat je nu bent.


Dit wat je nu bent is zich al gaan vormen toen je nog klein kind was. Met vallen en opstaan ben je groot geworden. De 1 heeft meer geluk gehad in het leven dan de ander. Uiteindelijk ben je volwassen geworden en laat je je nog vaak beinvloeden door wat jezelf denkt of wat een ander wel niet denkt over je.


Dus nog een keer: Wie ben je? als je niet je gedachen bent, niet je lichaam en niet je zelfbeeld!


Als jij gaat inzien dat je niet jouw gedachten bent, niet jouw ideeen bent, en ook niet de overtuigingen die je altijd gebruikt, dan ben je in staat om jouw gedachten als gereedschap te gaan gebruiken en jezelf nooit meer laten te misleiden, door de gedachtegang dat jij ze bent.


Door het inzicht te krijgen dat jij de gedachten niet bent, krijg je nieuwe gedachten. Met deze nieuwe gedachten worden inzichten opeens helder en kom je los van vastgezette patronen in je denken.

 

De spreuk dat het glas half leeg is of half vol is heeft voor jou geen betekenis meer. In jouw geval is het glas meer dan vol en loopt het over. Niets en dan ook helemaal niets staat jouw nu nog in de weg om te zijn wie je gewoon wilt zijn.


Wanneer er minder tijd nodig is om te denken worden automatisch de gevoelens die je in je lichaam hebt als nieuw ervaren. Gevoelens als liefde, vrede en gelukzaligheid zijn intenser als ooit te voren.


Door de ruimte en de rust in je hoofd krijg je meer energie dan ooit tevoren.


Eigenlijk is het allemaal niet zo moeilijk als we denken dat het is toch?

 

Martijn Mensink

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Evandale Roberts (zondag, 24 november 2013 02:28)

    Wie ben ik? Ik ben niet de gedachte maar de toeschouwer van die gedachte.Ik Had dat alleen 30 jaar eerder moeten weten.Ik ben niet meer sla de uitkomsten van mijn ervaringen-dat word mijn kennis-eb daarmede pleeg ik mijn handelingen.De ervaringen zijn willekeurig.De interpretatie is afhankelijk van mijn ervaringen en de uitkomst is ook nog eens overgoten met een stukje erfelijkheid structuur.Al met al er is weinig van mij bij .Buiten om dat ik binnen deze maatschappij binnen een algemeen moet functioneren wat ook niet voor een ieder haalbaar is.tevens hebben we nog een EGO.Die is ook bierzonde blij als die gestreeld word want dan bestaat het woord onbaatzuchtige liefde ook zo wat niet meer.Want ik hou van jou is doorgaans iets wat je zelf een goed gevoel geeft maar weinig met de ander te doen heeft.Zo als we van boveb naar beneden zouden kunnen kijken en zien hoe structuren lopen dan komen er als snel achter dar er weinig bij is van ons bewuste denken.Mijn onder bewustzijn is een harde schijf die alles op maar waar ik ongetraind niet mee kan communiceren.Wijl er een constante wisselwerking plaats vind tussen het bewuste en onbewuste denken dat nog elkaar gegooid word door een gene receptenboek wat ik niet geschreven heb maar met mijn geboorte heb mede gekregen.Zo het woord ik mag ik al snel vergeten.Bijzonder lastig.Een emotie aan een gedachte knopen word ook haast overbodig.We weten niet door wat voor energie banen lopen en daar zijn er velen van tot aan telepathie toe.Zo wat blijft er van mij over.ik denk niks.Ik realiseer dat dat een gevaarlijke uitspraak kan zijn maar helaas heeft nog niemand kunnen overtuigen dat het anders is.En ik doe graag een ervaring op die mij kan overtuigen dat het leven dan nog wel zin heeft.Ik moet hier gelijk aan toevoegen dat ik mij best amuseer.Maar tevens weet ik ook dat ik niet gedachte ben maar de toeschouwer.